Sessizce Biz Şiiri - Serpil Koçar

Sessizce Biz

Birlikte susmayı öğrendik önce.
Çünkü her sessizlik
Kaybolmak değildi.
Bazı susuşlar vardı ki
Söylenmeyen bir cümle gibi
İçimizde kaldı.

Elini tutmadığım zamanlarda bile
Avuç içimde senin sıcaklığın vardı.
Uzaktan bile sıcaklığını tanıyan
Ellerim ve kalbim oldu benim,

Bir de
Her şeye rağmen vazgeçmeyen gönlüm.
Zaman bizi aceleye çağırmadı.
Biz de koşmadık hiç bir zaman.
Sevmeyi yavaşça öğrendik,
Demlenir gibi…

Ama bazı bekleyişler
İçimizi biraz üşüttü.
Bazen yanlış bir cümlede durduk.
Düzeltmedik sadece baktık.
Ve anladık

Ama içimize attığımız şeyler de oldu,
Susarak büyüttüğümüz.
Sen bana baktığında
Dünya durur gibi olurdu.
Ben sana yazdığımda
Hayat toparlanırdı.

Ama bazı geceler
Ne dünya durdu ne hayat kendine geldi.
Aşkımızı büyük sözlerden kurmadık.
Küçük cümleler yetti bize.
Bir “iyi misin?”,
Bir “buradayım”,
Bir de
Gitmediğini bilmek.

Biz birbirimizin yaralarını
Göstere göstere değil üstünü
Örte örte sevdik, şifa için merhem olduk
Ama acıyı çoğaltmamaya
Çok dikkat ettik.

Ve hâlâ…
Bir mısranın ortasında buluşabiliyoruz.
Sen bir kelime bırakıyorsun,
Ben tamamlıyorum.
Ama bazı cümleler
Hâlâ eksik kalıyor,
İkimiz de biliyoruz.
Bizim aşkımız
Yüksek sesle söylenen bir şarkı değil.

Geceye fısıldanan ve sadece
Kalplerimizin duyduğu bir Nağme
Yarıda kesilen bir ezgi.
Kimse bilmek zorunda değildi.
Biz biliyoruz ya bu bize yeter

Sessizce ama bir ömürlük seveceğiz.
Belki yarım kalmaya bu kadar yakındı.
Ama İnanıyorum ki
Bir gün bu suskunluk da bitecek.
Aynı gökyüzüne bakacağız.
Aynı anda susacağız.

Artık uzaktan değil.
Adım, senin adının yanına
Usulca yerleşecek.
Ne aceleyle,nede korkuyla.
Tam olması gerektiği anda.

Ben seni beklerken eksilmedim.
Sen beni ararken kaybolmadın.
Ama beklemek bizi biraz yordu.
Yine de
Sabırdan bir yol yaptık kendimize.

Bir gün kelimeler
Yerini dokunuşlara bırakacak.
Mısralar susacak belki.
Ama bizim hikâyemiz
İşte tam o sessizlikte başlayacak
Kelimelere gerek kalmayacak.

İşte o gün geldiğinde
Kalbimiz dinlenecek.
Aynı odada, aynı nefeste.
Sessizce…
Ama bu kez sonsuza dek kavuşarak