Sessiz Yankı
Bir boşluk var içimde, adını koyamadığım, Sevginle doluyken, sensizliğe uyandığım. Varlığın bir güneşti, ruhumu aydınlatan, Şimdi ise gölgelerdir, kalbimi yaralayan.
Sevmek; bazen bir uçurumun kenarında durmakmış, Seninleyken uçmak, sensizken düşmekmiş. Sesin kulaklarımda bir veda bestesi gibi, Gidişin, ömrümün en hüzünlü hikayesi gibi.
Acı veriyor artık bu dilsiz bekleyişler, Yarım kalan cümleler, tükenen ümitler. Sevgin başımın tacı, hasretin ise prangam, Sensiz geçen her saniye, bitmeyen bir kavgam.
Güneş zaptediyor gözlerini
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren
Devamını Oku
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta