9 Haziran 1963 Razgrad/BULGARİSTAN
Solmuş orada, sessiz umutlar,
Her cana derinden, dokunuyor acılar.
Donup usulca, taş kesilmiş yürekler,
Boşlukta delice, zaman akıp gider.
*
Gözlerde hüzün, süzülüyor yaşlar,
Canlanıp anılar, belirmiş gölgeler.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta