Hatice Elveren Peköz
Sokaklar sensizliğe bürünür ben yürürüm.
Ardımsıra yalnızlığım yürür.
Yürüdükçe kardelenin sessiz yürüyüşüne dâhil olurum.
Oturur gül, karanfil, papatyayla söyleşiriz.
Sorsalar söyleyemem,
Lal olur dillerimiz.
Yolumuz aşk yoludur dostlar!
Yollarımız burada ayrılıyor,
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.
Devamını Oku
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta