Hatice Elveren Peköz
Sokaklar sensizliğe bürünür ben yürürüm.
Ardımsıra yalnızlığım yürür.
Yürüdükçe kardelenin sessiz yürüyüşüne dâhil olurum.
Oturur gül, karanfil, papatyayla söyleşiriz.
Sorsalar söyleyemem,
Lal olur dillerimiz.
Yolumuz aşk yoludur dostlar!
Şenlik dağıldı bir acı yel kaldı bahçede yalnız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Devamını Oku
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta