Sessiz Savaş Şiiri - İrem Aslan

Bir okulmuş meğer, sustukça anladım
Duygumu içime, gizleyip sakladım
Sessizce savaştım, kimse görmedi
Her gece kalbimden, bin ah topladım.

Dışarıda hayat, binlerce melodi
Kulakları tırmalayan o gürültü gibi
Ama ben o derindeki en sağır sestim
Bin şarkı içinde, yalnız bir bas sesiyim...

Kalbim kırık camlar üstünde titrerken
Soruyorum dünyaya; "ne vardı?" erken
Bir tanecik doğru, bir güzel sevda
Göklerde hayaller, görseydim derken.

Keşke insanlar, ilk haliyle kalsa
Mevsimler dönse de, sözler solmasa
Cesaretimi görüp, korkuya kaçanlar
Sığ bir liman yerine, deryaya dalsa.

Kalbim kırık camlar üstünde titrerken
Soruyorum dünyaya; "ne vardı?" erken
Bir tanecik doğru, bir güzel sevda
Göklerde hayaller, görseydim derken.

Kırılan ümitler değil, yeni düşler...
Sessizce çekildi, biten o işler.