05.12.1979 / İstanbul
Acısı tarifsiz bir hüzün kapladı yüreğimi.
Sesim çıkmasa da içimde fırtınalar kopuyor sanki.
Varlığında yokluğu yaşamak içimi acıtıyor;
sana dokunamamak ne büyük bir acı…
Bazen en ağır yalnızlık, kalabalığın içinde yaşanan olur.
Gözlerimin önündesin ama mesafeler kadar uzaksın.
beni koyup koyup gitme
ne olursun
durduğun yerde dur
kendini martılarla bir tutma
senin kanatların yok
düşersin yorulursun
Devamını Oku
ne olursun
durduğun yerde dur
kendini martılarla bir tutma
senin kanatların yok
düşersin yorulursun




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta