05.12.1979 / İstanbul
Acısı tarifsiz bir hüzün kapladı yüreğimi.
Sesim çıkmasa da içimde fırtınalar kopuyor sanki.
Varlığında yokluğu yaşamak içimi acıtıyor;
sana dokunamamak ne büyük bir acı…
Bazen en ağır yalnızlık, kalabalığın içinde yaşanan olur.
Gözlerimin önündesin ama mesafeler kadar uzaksın.
Çiçekli badem ağaçlarını unut.
Değmez,
bu bahiste
geri gelmesi mümkün olmayan hatırlanmamalı.
Islak saclarını güneşte kurut:
olgun meyvelerin baygınlığıyla pırıldasın
Devamını Oku
Değmez,
bu bahiste
geri gelmesi mümkün olmayan hatırlanmamalı.
Islak saclarını güneşte kurut:
olgun meyvelerin baygınlığıyla pırıldasın




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta