Burkulunca yaşı kadar çeker insan
Bileğinden değil de yüreğinden
Cam kılır yenisi gelir de
Kalp kırıldı mı bırakır izini derinden
Hele gelirse burukluk sevdiklerinden
Kırılan cam gibi keser can tatlı yerinden
Bir bakışın değse yorgun gönlüme
Bir gülüşün baksa gözlerime
Bir mektup yollasan içime
Nefes gibi doğsan ciğerlerime
Açardı gelincikler ellerimde...
Olmayınca, kalbimi saran sıcak nefesin
Göremeyince, gözlerime doğan güneşin
Hissedemeyince, sensiz esen meltemin
Ne tadı var ne tuzu
Aklım sende bendim nerde
bir haller oldu bana...
ne tadım var ne de tuzum
öylesine mutsuz
öylesine uykusuzum
sensiz hep huzursuzum
öksüz ve yetim gibiyim
Bi yar sevdim kaçak mı kaçak
Buluşamıyoruz biz köşe bucak
Arafta kaldık bu iş ne olacak
Yanacak Her yer yanacak
olacak bu iş olacak
Basma benim ince dalıma
Ne güzeldi çocukluğum
Anamın balı babamın tutunacak dalıydım
Yaramaz mı yaramaz bir arıydım
Ne kovanıma sığardım ne de yılardım
Ne güzeldi çocukluğum
Yok bir gününe pişmanlığım
Daha dün isyanımız ayrı kalmaktı
Şimdi aşkımız bitti yada ramak kaldı
Gönlümü sessiz feryatlarım sardı
Oysa hayalimde bir tek sen, sen vardı
Neden bu pişmanlık bu üzüntü
İyi gün kötü gün için vermiştik biz sözü
daldıkça daldığım
deryadır sandığım
huzuruna kandığım
sebebi ela gözlerin
nasıl anlatılır bilmem
onları gördüm ya
Umutsuzken çok yalnızım
Düşününce seni, kalbimde
Kalmıyor sızım
Şahlanır sonra sözüm ile sazım
böyle yaşanmıyor
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!