Kimse sevmiyor ahvalimi,
Soranım da yok halimi,
Açamıyorum kalbimi derdimi,
En çok da bu yaralıyor beni..
Sevgiyse hani nerde?
Bir ramazan ayında
Gecelerden Kadir
Dinledim hadisleri birr bir
Çocuk kalbime dokunan
Peygamberimizin elidir
Kimse anlamıyor beni,
Hoş anlatmıyorum da kendimi,
Bulamamışım muhabbet edebileni,
Varsa yoksa...
Paylaşım, gösteriş, beğeni...
Kalbin aşka ihtiyacı
Sende değilmiş ilacı
Gönüllerin piri, başımın tacı
Oymuş Leyla Oymuş
Çöllere düştüm aşkın için
Yalvardım hep senin için
Seni görünce içimi saran
Nefsim kesip göğsümü darlayan
Bakışın mı, Kokun mu, Sesin mi
Beni hülyalara daldıran...
Sanki dev bir çağlayan
Deli rüzgar yine esmiyor
Gönül kalemi elden düşmüyor
Sarı yârim nefesim kesiliyor
Aşkı memnu olsam ne fayda
Bernam ne fayda
Çığ gibi özlemin büyüyor
Onca yıl peşinden koştum inatla,
Sen olmaz dedin işveyle nazla,
Umudu yüreğime ekip;
Gidiyordun, kaçıyordun benden hızla,
Çabam beyhudeymiş anladım..
Bir sen vardın
Anlamıştın anlamıştım anlaşmıştık
Bir sen vardın
Karanlığımı aydınlatan
Bir sen vardın
Ruhuma güneşi doğduran
Var etti bizi topraktan taştan
Balçıkla şekil verdi en baştan
İçimize aşkı da koymuş yaradan
Aşkın ihtiyacı yoktur aşktan başka
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!