4 Ekim 2007 - İzmir/Konak
Bilsen sen üzülme diye ne şiirler çöpe attım,
Nice yangınları kalbimde söndürdüm,
Yokluğunda kaç umut öldürdüm.
Demiş ya hani Cemal Süreya,
"Ben seni severken Kendimi çok üzdüm."
Elimde kağıt kalem mısralarda seni aradım,
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta