Kimse bilmez, gürültüsüz yanar içimdeki ateş,
Söz söylemem, ama bakışım yollar çizer sessizce.
Rüzgâr gibi, ne estiğim belli ne durduğum,
Kırmam kimseyi — ama eğilmem de hiçbir güce.
Kalabalıklar geçer önümden, ben yerimde dururum,
Sükûnetim zırhımdır, içimde fırtına kururum.
Ellerin neden soğuk,üşümüş müsün?
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış
Devamını Oku
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta