Sessiz Dönüş Şiiri - Seyrani Göl

Adımlar sessiz, yollar meçhul;
Ölüm değil, değişimin ayak sesleri duyulur.
Bir an varlık, bir an yokluk,
İkisinin arasında durur insan, çıplak ve yorgun.

Kabullenmek, bir vazgeçiş değil aslında,
Bilakis sonsuz bir dönüşümün eşidir.
Her sonbahar fısıldar kulağımıza:
Ölümde bile saklıdır hayatın tohumu.

Gölgelerin ardında yitmiş bir ışık,
Taşır geçmişin izini sessizce.
Ama her yük,
Bir gün hafifler; rüzgârla savrulur, dağılır.

Ve biz, yorgun yolcular,
Rüzgârla dans eden yapraklar gibi,
Zamanın akışında savrulurken
Ölümsüzlüğü ararız her solukta.

Gerçek duyulur sessizlikte,
Sözlerin ötesinde saklı bir anlam vardır.
Var olmak mı, yok olmak mı değil mesele ,
Asıl olan: o anı yaşamaktır, eksiksiz ve sadece.

Bir çiçeğin soluşunda gizlidir doğmak,
Sessiz bir veda, belki de ilk merhaba.
Giden her şey, bir dönüşün izini taşır
Ve kalan her şey, biraz daha yumuşar.

Ve zaman...
Bir gölge mi sonsuzluğun yüzünde?
Biz sorularla savrulurken,
O usulca yürür, geride iz bırakmadan.
S.GÖL