Kâlû belâdan beri birbirini tanıyan iki ruhtuk biz,
Aynı “evet”in yankısıyla düşmüştük bu dünyaya.
Sen benim kader diye sarıldığım yanılgı,
Ben senin uğrayıp geçtiğin bir dua…
Adını anmadan da bilirim seni,
Çünkü bazı yaralar isim taşımaz.
Kalbimde açtığın o derin boşluk,
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta