Hayat akıp gidiyor kendi bildiği yolda,
Adımlarım mağrur, duruşum dimdik ayakta.
Gören der ki; ne güzel kurmuş kendi dünyasını,
Kimse bilmez kalbimin o en derin yarasını.
Ben bugünlerde en çok kendimle savaşıyorum,
Gözüm yarına bakıyor, ben dünde yaşıyorum.
Süzülüp mavi göklerden yere doğru
Omuzuma bir beyaz güvercin kondu
Aldım elime, usul usul okşadım
Sevdim, gençliğimi yeniden yaşadım
Devamını Oku
Omuzuma bir beyaz güvercin kondu
Aldım elime, usul usul okşadım
Sevdim, gençliğimi yeniden yaşadım




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta