Sessiz Çatlaklar Şiiri - Nezihat Keret

Sevgili sen,
Böyle iyisin…

Kimsenin hikâyesinde adın geçmese de
kendi hikâyeni yazacak kalemin var.
İki kelimeyi yan yana koyabilecek aklınla
sen böyle iyisin.

Fikirlerini senin kadar önemseyen biri olmasa da
hedeflerini hayata geçirebilecek cesaretinle
sen böyle iyisin.

Aynı masada oturduğun insanlarla başka yönlere baksan da
yaşadığın şehirde kimse elini tutmasa da
pusulanı doğrultacak inanca sahipsin.

Dağları delecek Ferhatlar da
aşkla, tutkuyla bekleyen Şirinler de
tarihin tozlu sayfalarına karışmış olabilir.
Ama sen,
kendi hayatının öznesi olduğun müddetçe
kendi dağını kendi gücünle aşabilecek kadar iyisin.

Çivisi çıkmış dünyada
inadınla ayaktasın.

Ama bazen itiraf etmelisin ki…
Tüm bunlardan değil
birinin seninle küçük bir anı paylaşmaması
eksiklik hissettiriyor.
Yine de devam ediyorsun.
Yoluna.
Çünkü sen,
kendine yetebildiğin kadar iyisin.

Dedim ya…
Sen böyle iyisin.

Sanırım…