Sessiz Büyüyen Hakikat Şiiri - Yusuf Şeker

Aldanma bir insanın şöhretine,
Parıltı geçicidir, söner gecede.
Bak kalbin terazisi erdemine,
Hakikat sessiz büyür, derinde.

Ne alkışa kul ol, ne boş söze,
Rüzgâr döner,izini savurur öze
İnsan kalır özüyle yüz yüze,
Vefa taşır yükünü serinde

Sabırla yoğrulur gerçek değer,
Gürültü değil, sükût öğretir meyer
İz bırakır yürüyen doğru sefer,
Gölge solar, ışık kalır, yerinde

Ne makam aldatır, ne de ün,
Hepsi emanet, geçer bir gün.
İnsan kendine kalır gibi dün,
Bir iyilik ağır bir yük seferinde.

Sessiz adımlarla aşar zamanı,
Gösteriş bilmez duruşu,her anı,
Bir kalbe değerse insanın yanı,
Başlar,ebedî yolun menzilinde.

Ve vakit gelince iner bir perde,
Ne şan kalır, ne de izzet gölgede
Bir kalpte yaşarsa adın her yerde,
İşte budur asıl servetin mezarında.
Yusuf şeker