Kırılan bunca çanak, çömlek ve cam bardak-
tan; düşen şölven mi karanlığıma?
Ey sevgili;
Aslında; orda ve burada,
Can içinde öznesin.
Bürü bütün aynaları,
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




elinden olduktan sonra..önemli mi..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta