İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Toprağı Yoğurup, İşleyen İnsan
Bağrını Ulayıp, Aşlayan İnsan
Taş, kumul gazını haşlayan İnsan
Bu kara Toraktan var oldu İnsan,
Sonunda Torağa, Yol oldu İnsan...
Yüreğinize,kaleminize sağlık.
Dua ile...
EMEĞİNE YÜREĞİNE SAĞLIK
Emeğinize yüreğinize sağlık. Değerli kaleminizden harika bir şiir okudum. Kaleminiz var olsun. Selamlar
Damar damar madde yer kabuğu
Çekirdekten atmosfere
İki ucunda nitelik
Yeryüzünde her niteliğin niceliği
Bir altın tozuna yüzümüz güler
Bir avuç topraktan o yüz suret bulur
Tebrikler
Konuşan diller
Övünen eller
Gördüğüm güller
Hepsi toprakmış
ÇOK GÜZEL
Ayağımıza bir parça çamur bulaşması,
günün birinde toprak olacağımızı hatırlatırmış
Ne yapalım biz de geldiğimize yere döneriz.
TEBRİKLER SAYIN YILDIRIM.
Akıbetler hayrolur inşallah.
Şiiriniz için tebrik ediyorum.
Kaleminize gönlünüze sağlık.
Her daim esenlikte kalın.
Saygılarımla.
Aşık Veysel’in çizgisinde buluşan bir şiir
Benim sadık yarim kara topraktır…
Tebrikler
Ölümün gerçek olduğunu yeniden hatırlatan güzel eser için teşekkür ederim.
Bravo azize
Faniliği hatırda tutmak erdemdir.
Şiiri, ve yazan kalemi kutlarım
Bu şiir ile ilgili 17 tane yorum bulunmakta