I.
Yeryüzünün derinliklerinde kimsenin haberi olmadan,
Bir nefeslik ömür sürerken ben,
Değerli olan nice madenlere misliyle kıymet veriliyorken,
Alıp beni istiridye misali yüreğine,
Bir su damlasını iniciye dönüştürüyordun sabırla sen.
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta