Zamanın çarkına takıldı ömür,
Yükledin sırtıma bitmez bir kahır.
Dilimden dökülen her hece zehir,
İçimde dinmeyen sızısın artık.
Güneşi beklerken kar yağdı dile,
Ömrümü tükettim boş bir hayalle.
Savurdun külümü yoz bir yel ile,
Yıkılmış bağların tozusun artık.
Kurudu pınarlar, akmıyor nehir,
Bana dar geliyor yaşadığım şehir.
Seninle her akşam içtiğim iksir,
Kadehte tükenen mazisin artık.
Gönül defterinden ismimi sildin,
Yalancı bir bahar, kuru bir yeldin.
Sen beni kendinden hep uzak bildin,
Gözümden dökülen yaşsın sen artık.
Emeğim, umudum bir anda bitti,
Sevdanın kervanı sessizce gitti.
Bu dünya kahrı canıma yetti,
Bir meçhul yol oldun, ben unuttum seni.
Garip Murat’ım, büküldü belim,
Sazımda inleyen kırık bir telim.
Vuslata ermeden tutuldu dilim,
Yabancı ellerin sesisin artık.
Kayıt Tarihi : 28.04.2026 03:54:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!