yanlış anlaşılmaya çok müsait,
iki oda bir salon korkularımız vardı bazı akşamlar.
ve yaralanmaya çok müsait kesiklerimiz, içimizin iç taraflarında.
çocukluğumuzu aldılar önce elimizden, biz uyurken sessiz sedasız.
canımızın yanacağını bilseydik elbet yaklaşmazdık ateşe fakat,
ne değişti şimdi, nedir bu ateşe koşmak?
oysa ne sessizdik biz uyurken.
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta