Sesimi Duyan Varmı Şiiri - Dursun Altıner

Saat dört on yedi, koptu kıyamet,
Betonun altında kaldı emanet.
Üşüyor umutlar, buz tutmuş niyet,
Karanlık boşlukta... Sesimi duyan var mı?

Ne şalter kâr eder, ne sağlam kaynak,
Diz çöktü koskoca, sarsıldı toprak.
Dalından savruldu milyonca yaprak,
Feryadım arşta da... Sesimi duyan var mı?

Sekiz yıllık emek, bir anlık hüsran,
Toz duman içinde kapandı devran.
Eş, dost, akraba; hepsi birer can,
Can havliyle nida... Sesimi duyan var mı?

Sallandı beşikler, yıkıldı damlar,
Yüreğe oturdu sönmez o gamlar.
Göz yaşıyla doldu boş kalan camlar,
Son bir ümitle ah...sesimi duyan var mı?

Zalimin hırsıdır kumu çalan el,
Ölümle yoğrulmuş binlerce temel.
Usta! Yıkılan binadır, kalmasın emel,
Toprağın altından... Sesimi duyan var mı?