Bir zaman dallarım, yaprağım vardı,
Gündüzüm masmavi, gecem parlardı.
Gönlümü huzurun hazzı sarardı,
Son hazanda ruhum, ufkum karardı.
Umut yaprakları düştü de düştü,
Gelecek günüme ifrit üşüştü.
/ey aşk
/ varlığındır beni umutlandıran
/ ve bütün uzuvlarımı kanatlandıran
/ yokluğun, umut lâhitlerinde hapsediyor beni
/ ruhsuz ve karanlık
/ kim bilir, belki de sana adıyor beni...
Devamını Oku
/ varlığındır beni umutlandıran
/ ve bütün uzuvlarımı kanatlandıran
/ yokluğun, umut lâhitlerinde hapsediyor beni
/ ruhsuz ve karanlık
/ kim bilir, belki de sana adıyor beni...




Bu son ses belli ki Türkün sesi... Gelecek sesi... Uyanacak Türk Milleti yine eskisi gibi. Kutlarım derin kaygılarınıza katılmamak ne mümkün. Saygılarımla.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta