Uzakları yakın eden bir ses bu
Sûr’a üflemesi gibi İsrafil’in.
Dünyam sallanıyor yerinden,
Depremler yıkıyor tüm duvarlarımı.
Çığlık çığlığa bağırıyorum boşluğa,
Duyan – işiten yok.!
Kıyamet kopuyor, gören yok.
ilk baxışda vuruldum,
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş
Devamını Oku
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş




Allah aşkına şahidim
Maaşallah
Kutlarım usta
Bravo
Gördüm, duydum. Şahidim...
Aşk'a şahitlik de Yaradan'a şahitliktir.
Sesiniz hiç susmasın Sayın Arslan, yüreğiniz kaleminiz varolsun...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta