Uzakları yakın eden bir ses bu
Sûr’a üflemesi gibi İsrafil’in.
Dünyam sallanıyor yerinden,
Depremler yıkıyor tüm duvarlarımı.
Çığlık çığlığa bağırıyorum boşluğa,
Duyan – işiten yok.!
Kıyamet kopuyor, gören yok.
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Allah aşkına şahidim
Maaşallah
Kutlarım usta
Bravo
Gördüm, duydum. Şahidim...
Aşk'a şahitlik de Yaradan'a şahitliktir.
Sesiniz hiç susmasın Sayın Arslan, yüreğiniz kaleminiz varolsun...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta