Serzenişt sandığımız bu yıkıcı depremler,
Hep korkuttu küçük bedenlerimizi.
Her ayrılıkta ürperdi ruhumuz.
Her veda da irkilerek uyandık rüyamızdan.
Ağladık...
Gecelerce, mevsimlerce ağladık.
Ve ağladıkça kaçtık gülümsemelerden.
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta