Uyan
Çocukluğumun kapısını aralayalım
Biriktirdiğin gençliğini dök avuçlarıma
Sonra durdur zamanı
Bırak asılı kalalım gezintimizde
Aramızda sönsün bütün ışıkların uluorta bağrışmaları
Gel
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta