yatmak kayalar üzerinde sığınmışcasına kayaya,
bir sıcaklık arar olmuş yürek belki o sert kayalarda...
çarpan dalga seslerinin eşliğinde ruhum raksederken,
fenerin donuk ışığı yakalar çaresizliğimi bu tuvalde...
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




güzel bir enstantane aslında. denizin sakin dalgalarında kayaları okşadığı bir gecede fenerin bir aydınlık bir karanlığında kendini dinlemek...
satırlarınızı sevdim Asya hanım...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta