Bir bebek ne bekler hayattan, ilk doğduğu anda
Ve son nefesini verirken ihtiyar beden
Bilinmez ki!
Bunu bilmek, doğmanın öncesi ve ölümün sonrasında gizli
Bilsek, dolaşıp durmazdık zaten ortalarda
Serseri gibi....! !
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu güzel eserinizden dolayı sizi kutluyorum kaleminize yüreğinize sağlık 10 puan
Çok güzel bir saptama sayın Özak...Güzel olmuş..Siz de yaşamın gizini aralamayı seviyorsunuz belli...sevgiyle.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta