Bir küçəmiz var idi: Şərq küçəsi,
Boylanaraq keçərdi o küçədən neçəsi.
Biri vardı küçənin başındaca durardı,
Dayanardı kölgə tək, sevdiyini arardı.
Minib səbr atını sona kimi çapdı da,
Bəzisi öz yarını o küçədə tapdı da.
İçimi ezer delice bir cesaret
görünmez bir el kilitler kapılarımı,
miskinliğimden değil bu minnet
çaresizim seni sevdiğimi söyleyemem.
Dilsizim.
Devamını Oku
görünmez bir el kilitler kapılarımı,
miskinliğimden değil bu minnet
çaresizim seni sevdiğimi söyleyemem.
Dilsizim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta