Durmadan haykırmak geliyor
içimden
Yoluma dair
Ve bu çığlıları
Ya birçokları gibi mezara
gömmeli
Sokak aralarında çiftleşen bir kent bu
Mazgallarda güne bakanlar
İlk havayı
Tinerci bir çocuğun
ciğerlerinden almış
Ve renk onda
Bir yontuyu
Tekrar sert bir kayaya dönüştürmek
Acı veriyor
Duyumsamak….
Ekim ’98 Ankara
Zaman gözlerini
gözlerimden aldı
Ama dokun ellerime bak
sevmeyecek miyim seni
eskisi gibi....
8.3.97 ANKARA
Seni şiirlere bırakmalıyım
Yarine..
Çiğler güne dönende
Erise de bahara
Bende katran gece.
İsli bir yalnızlık bu
Niçin mi Çehov'u seviyorum
Çünkü onsuz
Sibirya oavalarında
Bir köylünün akşam yemeğine
Konuk olamazdım.
İlk defa sığınmıyor yüreğim omuzuna
Ne fırtınalar atlattı
Ama ilk defa
Kendi rüzgarından kaçıyor
Bu yürek...
18.11.96 ANKARA
Uyku tutmuyor geceleri
Yalnızlığımı ekliyorum bir de karanlığa
Boylu boyunca uzanıp ranzaya
Ağlıyorum kuruyan tüm baharlara….
Kuşlarda geçmiyor bugünlerde
Aynı göğün altındayız
Nefesini soluyorum
Bir bakıma
Yine yıllar sonra...
Oracıkta duruyorsun
Eskiyen avuçiçlerimde
Zaman ölüyor
İçimde geç kalmışlığın telaşı
Kıpırdamadan bakıyorum
Ellerimin
Ölüm karşısındaki




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!