Allah'ıma giden yoldayım nefsim sustu
Ruhumu beslerim içime güneş doğdu
Gecem gündüzüm zikrimdeyim marifet oldu
Dünüm bugünüm imtihanımdayım öğreti oldu
"Beni çokça anın! " der Ya Rabb
Gözlerindeki kar tanelerinde buldum kendimi
Sende olduğundandır belki
Gözlerimdeki yaşları gibi
Gözlerine düştü kar taneleri
Şöminedeki ateşin dumanını hissettim
Sana hissettiğim acıyı sevmeye başlıyorum
İçinde sen olduğun için seviyorum
Senden bana kalan tek şey olduğu için
Sevgin yerine, hasretini beslediğim için
Ve öyle bir acı ki bu
Sevmenin güzelliğini
En iyi aşık olan bilir
Aşıkken sevmek bir başkadır
Özlemenin güzelliğini
En iyi hasret kalan bilir
Gözlerim
Kalabalığın arasında
Sadece sana takılırdı
Kulaklarım
Kalabalığın arasında
Suç olmalı
Seni bu kadar sevmek
Senin beni hiç sevmemene rağmen
Suç olmalı
Sana bu kadar hasret kalmak
Yıldızlar arasında en parlak
İnsanla arasında en güzel olanısın
Bilmem ki bu güzellik nedir,nedendir?
Bendendir bu güzellik
Benim sende kendimi görüşümdür
Sonbahar geldiğinde
Gözlerindeki hüzünler gibi
İçime aşkla düştü yapraklar
Sesindeki hüzünlü yağmurlar gibi
Her gökyüzüne baktığımda
Beni sevmediğini her zaman bilirdim
Ama aşk değil mi?
Konu sen olunca
En ufak şeye alevleniyor işte
Gözlerinin derinliği beni içine çekerken
Sevdim
O kadar çok sevdim ki
Kendimden geçtim
Düşündüm
O kadar çok düşündüm ki




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!