Allah'ıma giden yoldayım nefsim sustu
Ruhumu beslerim içime güneş doğdu
Gecem gündüzüm zikrimdeyim marifet oldu
Dünüm bugünüm imtihanımdayım öğreti oldu
"Beni çokça anın! " der Ya Rabb
Gözlerindeki kar tanelerinde buldum kendimi
Sende olduğundandır belki
Gözlerimdeki yaşları gibi
Gözlerine düştü kar taneleri
Şöminedeki ateşin dumanını hissettim
Sana hissettiğim acıyı sevmeye başlıyorum
İçinde sen olduğun için seviyorum
Senden bana kalan tek şey olduğu için
Sevgin yerine, hasretini beslediğim için
Ve öyle bir acı ki bu
Yıldızlar arasında en parlak
İnsanla arasında en güzel olanısın
Bilmem ki bu güzellik nedir,nedendir?
Bendendir bu güzellik
Benim sende kendimi görüşümdür
Yüzleşmekten en çok korktuğum tarafımsın kendimde
İtiraf edemediğim, söyleyemediğim, sakladığım
Gün gelir yüzünü söylemek isterim de söyleyemem
O güzel gözlerine her baktığımda
Kaybolur sanki düşüncelerim,düşlerim, kırgınlığım
Söyleyeceği olan tek ben miyim?
Geri gelme ihtimalin beni korkutuyor
İstemiyorum da artık seni
Ama içim özlüyor sanki
Seni, seninle olanları, yaşadıklarımızı
Hissettirdiklerini özlüyorum bazen
Arkadaşlarım benim gözbebeklerim
Bahçemdeki güzeller güzeli çiçeklerim
Canım yandığımda ilk koştuklarım
Beraberken kendim olabildiğim, güvenebikdiklerim
Gönlümdeki yaraya merhem
Eski güvensizliklerime tesellim
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!