Sonbahar geldiğinde
Gözlerindeki hüzünler gibi
İçime aşkla düştü yapraklar
Sesindeki hüzünlü yağmurlar gibi
Her gökyüzüne baktığımda
Beni sevmediğini her zaman bilirdim
Ama aşk değil mi?
Konu sen olunca
En ufak şeye alevleniyor işte
Gözlerinin derinliği beni içine çekerken
Yüzleşmekten en çok korktuğum tarafımsın kendimde
İtiraf edemediğim, söyleyemediğim, sakladığım
Gün gelir yüzünü söylemek isterim de söyleyemem
O güzel gözlerine her baktığımda
Kaybolur sanki düşüncelerim,düşlerim, kırgınlığım
Söyleyeceği olan tek ben miyim?
Geri gelme ihtimalin beni korkutuyor
İstemiyorum da artık seni
Ama içim özlüyor sanki
Seni, seninle olanları, yaşadıklarımızı
Hissettirdiklerini özlüyorum bazen
Arkadaşlarım benim gözbebeklerim
Bahçemdeki güzeller güzeli çiçeklerim
Canım yandığımda ilk koştuklarım
Beraberken kendim olabildiğim, güvenebikdiklerim
Gönlümdeki yaraya merhem
Eski güvensizliklerime tesellim
Göremiyorum gözlerimle
Sanki düşünemiyor aklım
Anlıyor da uygulamıyor sanki
Bilinçaltımda sıkışıp kaldım
Söylenenleri isteyerek dinliyorum
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!