“Çocuk!
Ölümsüzlüğün yolu ölümden geçer..”
Göğü kümülüslü bu kentin, çocuk
sen, menekşe kokmayan bir sabaha doğuyorsun
Ta içindeyim gecenin, buruk ümitlerle dolu
Bir karanlık ki, sarar içimi anlamsız bir heyecanla
Pervasızca dikilmiş gözlerim perdahsız duvarlara
Bakıyorum öylesine dalgın kendimden habersiz.
Birden bir ışık belirdi karanlığı yırtarcasına
/çekme üzerimden azize'm
o su parıltısı yürek kanatan bakışlarını../
melek kanadı naifliğinde
bir sızı damıt kalbime
-I-
'Uzayınca karanlık gece
Şafağa feryatlar kaldı
Sitem kokan bir aşktan
Sahipsiz bir yürek kaldı'
Umarsız yoğruldu düşlerim kör bir kuyuda
oynaşır yakamozlar gözyaş(lar) ımda
harabedir arşı kalbimin/ som yalnızlık
caddelerde yaralı ayak izleri(m) esrik
revaklardan geçerek ulaşırım taşraya
geçtikçe yüzümden her serseri rüzgar
Umarsız yoğruldu düşlerim kör bir kuyuda
oynaşır yakamozlar gözyaş(lar) ımda
harabedir arşı kalbimin/ som yalnızlık
caddelerde yaralı ayak izleri(m) esrik
revaklardan geçerek ulaşırım taşraya
geçtikçe yüzümden her serseri rüzgar
*Sana uzanan kalp*
sahranın gözbebeğinden süzülürken nur
medine'nin kalbine sevgiden ilk yağmur
***
Gece gözlerini yumarken üzerime
Yüreğimde umulmaz ayrılıkların yorgunluğu
Derinleşen sığlıklar çaresizliğim
Varlığın, var olmamı gerektiriyor, Nerdesin…
Vuslata bir tebessüm kalırken,
“Hayatın gölgesindeki vadide
güneş ilk ayağını
batının eşiğine düşürmüştü...
diğer ayağı kararsızlıkla
doğuda kalmayı tercih etmiş...
gündüzle gecenin karışması
T a r i h i n... l i m a n ı n a
f i r a r... e d e c e k
h a s r e t... m ı z r a k l a r ı...!
k a r a n l ı k... b i r... f e c i r... s ı c a ğ ı n d a
... _____/v u s l a t ı n... r e n g i...! /____
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!