Menfaat dünyasıymış, bizim dünyamız,
Bir takım elbise, bir arabadır çalımımız,
Malımız, paramız, mülkümüzdür imanımız,
Hırsızlar çalarsa, kalmaz ahiret inancımız...
İNSAN
Ne olurdu,
bir tek insan için döktüğümüz gözyaşlarını,
yeryüzündeki tüm insanlar için dökebilseydik?
Ruhlar, melekler, insanlar, cinler,
Bu varlıklardan kim kimi dinler,
İnsan, yapılmış kainat halifesi,
İnsanı kâmil yapar verilen iradesi…
Ne şairim, ne şiirim,
Kalemimden dökülen sözlerin esiriyim,
Kafiyeyle deneyeyim dedim,
Sıktı beni kafiye, evdeyim,
Kendisinde bir inanç,
Ruhunda bir kıvılcım,
Tutuyor ellerinden,
Kalk gidelim diyor,
Hedeflerine doğru,
Ayağa kalkıyor,
Kalem yazdıkça yazar kelamını,
Benim ise meramımı,
Bazen küserim kalemime,
Aşka gelir su serper yüreğime…
Aziz sıddık kardeşlerim,
Hepinizi çok severim,
Beş parmak gibiyiz,
Bazılarımız uzun,
Bazılarımız kısa,
En garibi de,
Kelimeler ağızdan çıkınca,
Esiri olur bazen insan,
Kelimeler ağızdan çıkınca,
Atı olur biner uçar,
Kelimelerde saklı sözler,
Sen biliyorsan kendini,
Âlem deli sansın seni,
Sen biliyorsan kendini,
Âlem divane bilsin seni,
Bırak kim ne dedi, dedisini,
Sen bilmişken kendini,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!