Bugün sabaha karşı şerh etmeye çıkıyorum kendimi,
Merhameti gördüm, kıyafetleri yırtık pırtık
Bir o kadar da naif hâlâ
Yolda yürürken/şerh ederken kendimi
Nefreti gördüm,ifrit gibiydi dinamik mi dinamik
Diğeri neden hâlâ hafif,,,,hafif,,,
Şu çatılarsa hâlâ bizim altımızda
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Hiç merak ediyor musunuz, bu yorumları yapan insanlar nasıl insanlar diye?
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta