Yalan; bu kadar da büyük olmazdı demi,
Gözlerin gibi...
Hala yalanınla yaşayan düşkünlüğüm sen,
Firar, haketmediğim uzağımdaki suskunluğum sanki.
Ağlamak bana ne kadar yakınsa,
İçim dışım yalan, senin yüzünde,
Öyle özledim ki seni, bilemezsin...
Yudum yudum içime çekmek isterim seni,
Öyle özledim ki seni, bilemezsin...
Saçlarımı uçuran rüzgarın,
Yüzüme vurduğu o an,
O anı bile inan çok özledim...
Baktığım her yerde bin hatıran,
İçimi acıtır gördüğüm herşey yeniden,
Gözlerdeki anılar akar yanağımdan,
Sızlar sessiz ve sakince,
Her damla düşer içime sessizce.
Hadi yakmasın anılar seni de,
Evet haklısın evet haklı.
Bırak kalsın böyle.
Ne kalsın diyeceksin?
Kalsın işte dağınık.
Sayfalar dağınık.
İçim dağınık yüreği hiç sorma.
Belki bir gün batımı bekler seni beni.
Bir bank ya da sahil kenarı,
Gönlümüzün kıyıları,
Denizle buluşur.
Mavinin yansıması gönlümüzü sarar.
Mavinin üstünde güneşin ışıkları.
Sadece seni düşünüyorum şu gecenin karanlığında,
Eminim uyumuyorsundur,
Sen de birşey karalıyorsun boş beyaz sayfalara,
Benden bir tutam hatıra kalmış, onla avutuyorsundur kendini.
Dudaklarında biraz tebessüm,
Gözlerin ağlamaklı.
Uzak gecelerden çağırdım seni,
Umudum parmaklarından süzülürcesine.
Kalemim kağıdın üzerinde bir çizik,
Anladın mı şimdi, gönül neden kırık?
Bugün bitti bana,
Ama niye yüzü günün kararlı?
Derman diye sararsın,
Başını koyacak bir omuz ararsın.
Olurda bir gün sorarsan beni,
Nerede, ne yapar diye.
Bilirsin aslında bir gökyüzünün altındayımdır.
İçimdeki yerdeyimdir.
Bir gün,
İnce ince yağmur yağar pencerene,
Kurak mevsimlerin serinliğinde,
Orada, kıyısında kalırsın hayatın,
Yüreğine bir pencere aç ve geceye dokun,
Yıldızlar tek tek gözlerinde olsun,
Bir gün sonra olur muyum yanında?
Gözlerim açık bakar mıyım yine sana?
Bir sigara parmaklarımda, üfler miyim senin karanlığına?
Baş ucunda saçların, parmaklarıma dolar mıyım acılarını?
Bir gün sonra olur muyum yanında?
Neden dıye sormasan,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!