Nasıl da sarhoşum bu kadar farkındalıkla
Hâki gökyüzünün mavi gövdesinde
En aşırı gün bitiminde öksüz maviler
Bükülü zamanlar menevişli sinemde bir gaile
Sanırsın zapta geçecek en öteli yalnızlık
Kışlık hayadların çicek açması serendipçe
Sahi vurulur mu insan en içinden sereserpe
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta