Ruhum çırpılan yün ayrıklığı
Sıyrılsam bir kuşun parlak sorgucundan
Bir kirkitin mührüne vur'uluyorum...
Âma bir bakışta hapis yüzüm
Der'iliyorum..
Ağından kara bahtıma gömülüyorum
Saçlarımdan sızan bu hüzün belli ki en verimli deltasında
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta