Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
İt bile bunlardan çok daha yüce
Asaletleri yok ruhları cüce
Sığınsalar bile şimdilik güce
Soysuzluk, kansızlık, şerefsizlik bu
Eline yüreğine sağlık söyleyecek söz bulamıyorum insanın içi acıyor
Bu duyarlı yüreği kutluyorum çok güzel dile getirmişsiniz zulmü, işkenceyi. Okurken içim acıdı yüreğim dayanmadı, paylaşımınız için saolun. Saygılar...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta