Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
İt bile bunlardan çok daha yüce
Asaletleri yok ruhları cüce
Sığınsalar bile şimdilik güce
Soysuzluk, kansızlık, şerefsizlik bu
Eline yüreğine sağlık söyleyecek söz bulamıyorum insanın içi acıyor
Bu duyarlı yüreği kutluyorum çok güzel dile getirmişsiniz zulmü, işkenceyi. Okurken içim acıdı yüreğim dayanmadı, paylaşımınız için saolun. Saygılar...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta