Şimdi dilsiz bir alfabenin dili ile yazıyorum bu satırları.
İçimdeki yıkık, viran duyguları dile getirmeye çalışsam da hiçbir alfabede yokluğunun acısına bir ad bulamıyorum. Demiştim sana; bir gün olur da aldatırsan beni, benden güzeli, benden zekisi ve benden kat kat iyisi ile aldat.
Bari, gidişin onurluca olsun.
Ama unutmuşum, kargalar çöplükten vazgeçmezmiş.
Sakın acıyorum sanma ya da seni unutamadım zannetme.
Ben emeklerime, seni koyduğum yerlere, adının yanına hiç yakışmayan 'adam' sözcüğüne takılıyorum.
Ellerin neden soğuk,üşümüş müsün?
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış
Devamını Oku
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış




"HİÇ ŞÜPHESİZ SİZİN, ALLAH KATINDA EN ŞEREFLİNİZ, ONDAN EN ÇOK KORKANINIZDIR." -Ayet-i kerime meali-
Hayırlı sınavlar Deniz Gece Mavisi.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta