Şerefli’de Şeref vardı bir zaman,
Şeref öldü köyüm kaldı Şeref/siz…
Şerefli’ler Şeref derdi durmadan,
Muhtarıyla kavgalıydı nedensiz,
Şeref öldü köyüm kaldı Şeref/siz…
Şeref der ki, Şerefli’ye varınca,
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta