09.05.1985 / istanbul
Şeref babam sensiz kaldım bu dünyada
Adını her gece içimden çağırırım
Bir ses versen dönerim çocukluğuma
Yokluğunla her gece dağılırım
Evimizin ışığı erken söndü
Sessiz kaldı kapılar sensiz
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta