ben serdar'ı tanıdım, iyi oldu
tümden tuhaflığın simgesiydi çünkü o
baba parasının doyumsuz sultanlığında
doruğunda yaşıyordu gurbet olmanın
boş zamanlarında mimari okuyordu ağır aksak
aile yanında pansiyoner biliyordu babası
oysa isviçre'li bir kızla birlikte yaşıyordu




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta