Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Şiiri ciddiye aldığın ilk günleri hatırlıyorum. Bunları paylaşman konusunda hiç kimseyi dinlemez ,konuyu kapatırdın. yıllar geçti. o günleri bilen biri olarak şimdi geldiğin seviyeye bakıyorum da hayretlere kapılıyorum.
Şunu söylemem lazım :
yanmış
pişmiş
ve olmuşsun
yolun açık olsun genç adam yolun açık olsun..
metin