Zamanın dikiş yerinden sızıyor mazi.
Unutulmuş bir beste gibiyim.
Ayak uçlarımda esaret,
Dilimde özgürlük.
Kollarım iki yana açık,
Avuç içlerimde paslı çivi delikleri.
Hayat ne ara bu kadar acımasız oldu?
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta