her gün gördüğüm ışığın doğmaması ona,
o ki, şarapnel kadar annesinin karnında,
parçalanmış beden altmış santim,
kız veya erkek bilmiyorum,
gözükmüyor çocuk duman pis pus inmiş,
ışık patlamış onun güneşi bizden hediye,
vurduğu yerde değil ışığın,
ilk baxışda vuruldum,
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş
Devamını Oku
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta