Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
'Ama mutlu olacak av gibi değil /Kuş gibi ölmesinden' karşılığı insan gibi yaşayıp , insan gibi ölmekten sanıyorum bu çok anlamlı dizelerin . Kutluyorum Sevgili Mustafa İnanç . Bir noktadan sonra direnmenin anlamsızlığı geliyor ama beraberinde taşıdığın onurunu elinden bırakmadan çıkabilmek o yolculuğa ....
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta