Serap Demirtürk Şiirleri - Şair Serap De ...

-Ne isen, odur yansıyan.-

'Erdem denen fazileti, yüreklerine sultan yapamayan nice aciz yürekler, sadece alkışlarlar yüreği kocaman insanları da, kendileri bir adım atarlarken beyinleri durdurur bencillikleriyle onları ve onlar, bilinçsizce hala alkışlarlar erdem krallığında olanları, kendi küçüklüklerini unutarak.' Serap Hoca

NEDEN AĞLARSIN?


Uzak diyârlardan sesin duyulur

SAĞLICAKLA GÖNLÜM

img src='http://img182.imageshack.us/img182/1883/kalpro2ov0.jpg'
brfont face='Comic Sans MS' font size='3,5 pt' color='#cc0000'


Su olmak istiyorum akmak için,
Yel olmak istiyorum esmek için,

Alevler sardı çevremi,
Bir yangının ortasındayım.
Sadece gözlerin var,
Ağlayan gözlerin,

SESSİZ ÇIĞLIK

-rüzgar eser,
savurur saçları
bir eylül ayının ortasında
ağlar bir can
dünyaya gelirken...
ayşem nerde,

Sevmek, mücadele etmektir.
Gözyaşlarında boğulurken
Elini uzatıp tesellidir düşmanını.

Birdenbire ağaran saçlarını tel tel ayırdı parmaklarıyla. Umarsızca baktı aynaya.Neden, bile diyemedi.Öylece kabullenmişti yaşamı. Yıkıntılar arasından sürünerek çıksa da yıkamamıştı hayat düşlerini,kırılmamıştı hala güzelliklerin yaşadığına olan inancı. Ver demişti yüreği ona, ver sevgi adına her ne varsa. Tükensen de ezilsen de sevdim dediysen ver.Ağlatsa da, sırt çevirse de sev.Yüreğinde sevgi ağacının tomurcukları yeşerdiğinde öyle kıpır kıpırdı ki içi ve sevgi,içinde dal budak sardığında öyle muhteşem duygular yaşadı ki benliği...Her uzvu onunla can oldu, yaşadı. Gözleri,elleri,ayakları, hele yüreği...Bir yürekte can olmak.Bir gökkuşağı süresince de olsa, ne güzeldi. Camdaki buğuya çizilen resim kadardı aşkın alevi. Yok olan buğunun ardından kalan ise sevgisiydi. Aşk, uçup gitmişti yürekten, geriye kalan ise anıların kucağına oturmuş, özleme sarılmış koskoca bir sevgiydi. Ne güzeldi ki, sevgi ölmüyordu.

Düşten kopuş,
Gökkuşağının bitişi,
Ormanın kimsesizliği,
Dipsiz bir kuyu,
Saltanat süren kılıç,