Dermansızken hasret kapısında
Yalnızlığı benimsedim kefen misali
Ve bana kefeni giydiren o hayali,
Sürdüm gözden ırak, ıssız diyarlara.
Ademoğlu gerçeğinden içtim kana kana.
Acı bir tebessüm ekmişti her haliyle,
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
